کد خبر: ۲۷۴۵۸۴

تاریخ انتشار کردن: چهارشنبه ۲۱ آذر ۱۴۰۳ – ۰۵:۲۹

به نقل از بهداشت نیوز، دانشگاه «آیووا» نتایج مرحله دوم یک کارآزمایی اتفاقی را انتشار کرده است که تاثییر اضافه کردن ویتامین ث با دز بالا به درمان‌های شیمی‌درمانی داخل وریدی برای بیماران مبتلا به سرطان پانکراس یا لوزالمعده را بازدید می‌کند.

متخصصان دریافتند که تجویز ۷۵ گرم ویتامین ث سه بار در هفته، «نرخ بقای کلی» بیماران مبتلا به سرطان پانکراس از نوع متاستاتیک در مرحله های پیشرفته را دو برابر کرد و از هشت ماه به ۱۶ ماه رساند.

نرخ بقای کلی (Overall Survival Rate) به درصد افرادی اطلاق می‌بشود که از زمان تشخیص یا اغاز درمان یک بیماری خاص زنده می‌همانند. این معیار طبق معمول برای اندازه‌گیری اثربخشی درمان‌ها یا پیش‌بینی آینده بیماران منفعت گیری می‌بشود.

مطابق این مطالعه که در مجله «ردوکس بیولوژی» (Redox Biology) انتشار شد، «نرخ بقای بدون پیشرفت» هم از چهار ماه به شش ماه افزایش یافت. به این معنی که از رشد یا گسترش بیماری برای زمان بیشتری جلوگیری شد.

«جوزف کالن»، محقق مهم و استاد جراحی و پرتودرمانی سرطان از دانشگاه آیووا، می‌گوید که این یافته‌های «تحول‌آفرین» حاصل ۲۰ سال تحقیق روی ویتامین ث می باشند.

متخصصان در  آیووا بعد از آزمایش‌های زیاد روی ویتامین ث در آزمایشگاه دریافتند که منفعت گیری از دزهای زیاد بالای ویتامین ث در کشتن سلول‌های سرطانی به نحوه چشمگیری موثر است. دکتر کالن گفت: ما فهمید شدیم که در این دزهای بالا، اسکوربات (ویتامین ث) در واقع هیدروژن پراکسید تشکیل می‌کند و این هیدروژن پراکسید است که سلول‌های سرطانی را می‌کشد.

به حرف های این متخصص، به نظر می‌رسد بیمارانی که در مرحله دوم این کارآزمایی مورد تایید سازمان غذا و داروی ایالات متحده به آن‌ها ویتامین ث هم تزریق شد، شیمی‌درمانی را بهتر تحمل کردند. او افزود: به این علت، آن‌ها توانستند داروهای شیمی‌درمانی را برای زمان زمان طویل‌تر و با دزهای بالاتر دریافت کنند که این هم به کشتن سلول‌های تومور پشتیبانی می‌کند.

دکتر کالن اشاره کرد که ویتامین ث داخل وریدی امکان پذیر به مبارزه با انواع دیگر سرطان‌ها نیز پشتیبانی کند و همکاران او اکنون در حال تحقیق برای درمان سرطان ریه و سرطان مغز با این روش‌ می باشند. به باور متخصصان، این نتیجه به طور بالقوه پیشرفتی بزرگ برای بیماران مبتلا به سرطان محسوب می‌بشود و به نظر می‌رسد که از طریق «هم‌افزایی با شیمی‌درمانی» عمل می‌کند.

دکتر «جاشوا استراوس»، متخصص خون‌ و سرطان‌ از نیوجرسی که در این پژوهش شرکت نداشت، هم این روش درمانی را موثر خواند و او گفت: آزمایش‌های کوچکی همانند این کارآزمایی تازه نشان خواهند داد ویتامین ث که هم ارزان‌قیمت است و هم به‌راحتی تحمل می‌بشود، می‌تواند اثربخشی شیمی‌درمانی را بالا ببرد و کیفیت زندگی را بهبود بخشد.

به حرف های استراوس، ویتامین ث یا اسید اسکوربیک یک ماده مغذی الزامی است که در مواد غذایی گوناگون همانند مرکبات، گوجه‌فرنگی، سیب‌زمینی، کلم بروکلی، توت‌فرنگی، کلم و اسفناج یافت می‌بشود. ویتامین ث در رشد و ترمیم بافت‌ها، تشکیل کلاژن، بهبود زخم، سلامت استخوان و پوست و این چنین تحکیم سیستم ایمنی نقش دارد.

به نقل از ایندیپندنت، ویتامین ث در دزهای پایین‌تر به‌گفتن یک آنتی‌اکسیدان عمل می‌کند. سازمان غذا و داروی ایالات متحده مصرف روزانه ۷۵ میلی‌گرم تا ۹۰ میلی‌گرم از آن را پیشنهاد می‌کند.

دکتر کالن اشاره می‌کند که بدن هنگامی مقدار کافی ویتامین ث جذب کرد، مقدار اضافی را از طریق کلیه‌ها دفع می‌کند و جذب نخواهد شد، اما وقتی که دز آن به مقدار زیاد بالاتر افزایش یابد، همانند ۷۵ گرم به یک پروــ‌اکسیدان تبدیل می‌بشود و در واقع گونه‌های فعال اکسیژن تشکیل می‌کند که سلول‌های سرطانی را به‌خوبی از بین می‌برند.

مطابق حرف های دکتر کالن، برای ادامه تحقیقات، به حمایتچند میلیون دلاری یک شرکت داروسازی نیاز است تا فاز ۳ کارآزمایی انجام بشود. او به بیماران مبتلا به سرطان که می‌خواهند ویتامین ث داخل وریدی تزریق کنند، پیشنهاد کرد با متخصص سرطان خود مشورت کنند.

استراوس و نویسندگان مطالعه برخی از محدودیت‌های کارآزمایی از جمله حجم نمونه کوچک (۳۴ بیمار) و نبودن تنوع در گروه تحت مطالعه را هم تایید می‌کنند و می‌گویند برای تایید نتایج، اجرای کارآزمایی مرحله سوم الزامی است.

آن‌ها اصرار کردند که هرچند این آزمایش نتیجه‌ای «زیاد خوب» داشت، اما «معجزه درمان سرطان» نیست. بلکه دقیقا چیزی است که به آن نیاز داریم: پیشرفت‌های مثبت و تدریجی در مبارزه با سرطان.