اسید لیتوکولیک کلید راز ماندگاری و قدرت عضلانی که در روده نهان است, محققان در یک کشف شگفتانگیز، ترکیبی را در سیستم گوارش شناسایی کردهاند که میتواند اثرات مفید روزهداری و محدودیت کالری را بدون نیاز به رژیمهای سخت، در بدن القا کند. این ماده به نام اسید لیتوکولیک (LCA)، توسط باکتریهای مفید روده تولید شده و نقش محوری در مدیریت انرژی، ترمیم سلولی و افزایش طول عمر سالم دارد.
میکروبیوم روده کارخانهسازیدههای طول عمر روده انسان میزبان تریلیونهای باکتری است که فراتر از هضم، در تنظیم متابولیسم و پیری مشارکت فعال دارند. یکی از وظایف حیاتی این میکروبها، تجزیه اسیدهای صفراوی کبد برای هضم چربیهاست.
کرم تا موش آزمایشگاهی مطالعهای منتشرشده در ژورنال معتبر نیچر، تأثیر LCA را بر مدلهای زیستی مختلف از جمله کرمها، مگسهای میوه و موشها بررسی کرده است.
نتایج حاصل نشاندهنده پتانسیل چشمگیر این ترکیب است افزایش چشمگیر طول عمر در موجودات ساده LCA عمر کرمها و مگسها را به طور معناداری افزایش داد و مقاومت آنها در برابر استرسهای اکسیداتیو و محیطی را تقویت کرد.
پیری سالمتر و قدرتمندتر در موشها موشهای مسن تحت درمان با این اسید، بهبودهای قابلتوجهی در سه محور حیاتی نشان دادند تقویت ماهیچهها و تسریع ترمیم بافتهای عضلانی بهینهسازی کنترل قند خون و حساسیت به انسولین افزایش استقامت بدنی بدون اتلاف توده عضله (معیوب رایج در رژیمهای کمکالری سخت) مکانیسم عمل فعالسازی پروتئین محققان متوجه شدند که LCA از طریق فعالسازی پروتئینی به نام در درون سلولها، یک زنجیره سیگنالدهی را آغاز میکند.
وری میکروبیوم روده را در تعیین سرعت پیری و کیفیت سالمندی تایید میکند.
احتیاطهای ضروری و چالشهای پیش رو با وجود نتایج امیدوارکننده، دانشمندان بر احتیاط در تفسیر و کاربرد تأکید دارند. دلایل اصلی عبارتند از اختلاف در پاسخ بین گونهها اثرات افزایش طول عمر در موجودات ساده (کرم، مگس) بارزتر از موشها و به احتمال زیاد انسانهاست. سمیت دوزوابسته مقادیر بالا از LCA میتواند به کبد آسیب برساند؛ بنابراین حاشیه ایمنی درمورد دوز بهینه هنوز تعیین نشده است.
تنوع فردی میکروبیوم ترکیب باکتریهای روده در هر فرد منحصر به فرد است و تحت تأثیر رژیم غذایی، داروها و سبک زندگی قرار دارد. بنابراین تولید طبیعی LCA و پاسخ به مکملهای احتمالی از شخص به شخص دیگر متغیر خواهد بود.
تیمهای پژوهشی در حال حاضر بر روی استراتژیهای ایمنتر متمرکز هستند، مانند تنظیم پیشزیوتیکها و پروبیوتیکها برای ارتقای تولید ذاتی LCA، یا توسعه آنالوگهای ایمنتر دارویی که بتوانند مزایا را بدون ریسک سمیت کبدی فراهم آورند. منبع همشهری