فضانوردان پس از شش ماه اقامت در ایستگاه فضایی بینالمللی دچار ضعف حافظه، تمرکز و سرعت پردازش اطلاعات شدند؛ این وضعیت نگرانیهایی درباره تأثیرات شناختی بر مأموریتهای مریخی آینده بهوجود آورده است.
محیط نامتناسب فضا با گرانش کم، تابشهای مضر و عدم وجود طلوع و غروب منظم خورشید میتواند تأثیرات جدی بر سلامت فضانوردان داشته باشد؛ از جمله تحلیل عضلات و افزایش خطر بیماریهای قلبی؛ با اینحال، تأثیرات شناختی سفرهای طولانیمدت فضایی هنوز بهطور کافی مستند نشده است.
<a target="_blank" rel="nofollow" class="sc-f3acbc5d-۰ jgrde sc-da061e22-۰ chDBNq" href="https://www.newscientist.com/article/۲۴۵۶۸۹۲-being-in-space-makes-it-harder-for-astronauts-to-think-quickly/"به‌گزارش نیوساینتیست، شینا دوو از مرکز فضایی جانسون ناسا به همراه همکارانش، عملکرد شناختی ۲۵ فضانورد را در طول اقامت آنها در ایستگاه فضایی بینالمللی بررسی کردند؛ این تیم از ده گروه تست متفاوت، هم روی زمین و هم در ایستگاه، آنها را ارزیابی نمود.
آزمایشها یک بار قبل از مأموریت، دو بار در حین ماموریت و دو بار پس از بازگشت به زمین (بین ۱۰ تا ۳۰ روز پس از بازگشت) تکرار شدند؛ این ارزیابیها تواناییهای شناختی خاصی چون یافتن الگو روی یک شبکه برای تست استدلال انتزاعی یا تعیین زمان توقف بادکنک که در حال باد میشود قبل از شکستن آن برای سنجش ریسکپذیری را اندازهگیری کردند.
نتایج نشان داد که فضانوردان در ایستگاه برای تکمیل تستهایی که سرعت پردازش، حافظه کاری و دقت را سنجند، زمان بیشتری نسبت به موارد زمینی صرف کردند؛ اما دقتشان تغییری نیافت؛ هیچ نقص کلی شناختی یا اثر ماندگاری بر تواناییهایشان مشاهده نشد، اما برخی معیارها — بهویژه سرعت پردازش — پس از بازگشت بهزمین برای بازگشت به حالت عادی زمان بیشتری لازم داشت.
الیزا رافائلا فره از دانشگاه بیرکبک لندن میگوید دسترسی به دادههای واضح درمورد تأثیرات شناختی سفر به فضا برای پروازهای فضایی انسانی آینده بسیار مهم است؛ اما قبل از دستیابی به تصویر کامل از این اثرات، لازم است اطلاعات بیشتری — هم از زمین و هم از فضا — گردآوری شود.