کشف رویداد گسیختگی ستاره توسط سیاهچاله سرگردان در کهکشان دور, پژوهشگران موفق شدند رویداد کمسابقهای را ثبت کنند که در آن یک سیاهچاله کلانجرمِ سرگردان، ستارهای را در کهکشانِ دوردستی تموم کرده است. این پدیده با نام کد شناخته شده و نخستین موردی است که ابتدا در طولموجهای نور مرئی رصد شده است.
رصدهای چندطولموجی و تأیید ماهیت رویداد تلسکوپ فضایی هابل و آرایهی بسیار بزرگ تلسکوپهای رادیویی (VLA) همزمان منبع درخشان و هستهی فعال کهکشان را بهصورت جداگانه تصویربرداری کردند. دادههای اشعه ایکس، فرابنفش و رادیویی نشان داد که دما در طول رصدها بالا مانده و طیف نور حاوی امضای کربن و نیتروژن است؛ ویژگیهایی که با مدلهای گسیختگی جزر و مدی (TDE) همخوانی دارد و با ابرنواخترها تضاد دارد. چرا این سیاهچاله در مرکز کهکشان نیست؟
کهکشانهای بزرگ از ادغام کهکشانهای کوچکتر شکل گرفتهاند و هر یک سیاهچالهی مخصوص به خود را به همراه آوردهاند.
برهمکنش گرانشی میان سه جسم (سیاهچاله مرکزی و دو سیاهچاله مهاجر) میتواند یکی از آنها را به سرعت فرار از کهکشان پرتاب کند و آن را برای دورهی طولانی در هاله کهکشان حبس نماید. اهمیت کهکشانهای بزرگ در بروز TDEهای خارج از مرکز تمام TDEهای خارج از مرکز تا کنون در کهکشانهای بسیار بزرگ کشف شدهاند.
دلیل آن این است که سیاهچالههای مرکزیِ فوقالعظیم، افق رویداد گستردهای دارند که ستارهها را بدون تمزق گرانشی بلعیده و انرژی آزادشده را پنهان میکنند. در نتیجه، تنها سیاهچالههای سرگردانِ کمجرمتر در نواحی بیرونی کهکشان، قادرند ستارهها را تموم کرده و نور رویداد را برای ما قابل رصد سازند. مقالهی کامل در پایگاه داده آرکایو منتشر شده است.