
ریچارد فورتی در کتاب خود درباره تکامل حیات مینویسد قطعا این موجود، تنهاترین گونه جهان است. او درباره نخل وود، گیاهی از آفریقای جنوبی صحبت میکند. این گیاه یکی از اعضای خانواده سرخسهای نخلی است؛ گیاهانی سنگین با تنههای قطور و برگهای سفت که تاجی باشکوه دارند. این بازماندگان سرسرخ که از دوران دایناسورها و چند انقراض جمعی جان سالم به در بردند، زمانی به وفور روی زمین یافت میشدند، اما امروزه از گونههای در معرض خطر به شمار میروند.
تنها نخل وود شناختهشده در سال ۱۸۹۵ توسط گیاهشناس به نام جان مدلی وود در میانه یک مأموریت اکتشافی در جنگل نگویه در آفریقای جنوبی کشف شد. او محیط اطراف را به امید یافتن نخل وود دیگر جستجو کرد، اما هیچ نمونه دیگری پیدا نکرد. طی چند دهه پس از آن، گیاهشناسها ساقهها و جوانههایی از این گیاه را بریدند و آن را در باغهایشان پرورش دادند.
در سال ۱۹۱۶، وزارت جنگلداری به دلیل ترس از خرابی ساقه اصلی گیاه، آن را به محیطی بسته و امن در پرتوریا منتقل کرد. بدین ترتیب نخل وود به یک گونه منقرضشده در حیات وحش تبدیل شد. این گیاه در گذشته در سراسر جهان وجود داشت، اما با بحران انقراض مواجه شد. امروزه نخل وودهای موجود کلونهایی از گونه اصلی هستند. این کلونها نر هستند و بدون وجود گونه ماده، تکثیر طبیعی آنها غیرممکن خواهد بود. داستان نخل وود یکی از روایتهای بقا و تنهایی محسوب میشود.
گروهی پژوهشی به رهبری لارا سینتی، پژوهشگر حرکات گیاهی از دانشگاه ساوتهامپتون، در جستجوی یک ماده برای نخل وود هستند. این پژوهش شامل بهرهگیری از فناوریهای سنجش از راه دور و هوش مصنوعی برای پشتیبانی از جستجوی یک جفت ماده در جنگل نگویه میشود.