یکی از پارامتر‌های کلیدی در انتخاب مکان پرتاب موشک، عرض جغرافیایی پایگاه فضایی است. مرکز فضایی کندی در فلوریدا در عرض ۲۸ درجه شمالی، پایگاه استاربیس اسپیس‌ایکس در ۲۵ درجه شمالی، مرکز پرتاب ون‌چانگ چین در ۱۹ درجه شمالی، مرکز فضایی گویان آژانس فضایی اروپا در ۵ درجه شمالی و پایگاه فضایی چاب‌هار در عرض ۲۵ درجه شمالی قرار گرفته‌اند.
در خط استوا زمین با سرعت ۱۶۵۰ کیلوم‌تر بر ساعت نسبت به مرکز سیاره می‌چرخد. هرچه پایگاه پرتاب به استوا نزدیک‌تر باشد، می‌تواند از این سرعت چرخش بیش‌تری بهره‌برداری کند و در نتیجه سوخت کمتری برای رسیدن به مدار نیاز داشته باشد.
پرتاب از نزدیکی خط استوا به معنای آغاز ماموریت با حدود ۵ درصد سرعت افقی موردنیاز برای ورود به مدار است. این می‌زان افزایش سرعت اگرچه کم به نظر می‌رسد، اما می‌تواند مصرف سوخت را به می‌زان قابل‌توجه‌ی کاهش دهد و امکان افزایش بار مفید موشک را فراهم آورد.
موشک سایوز روسیه پیش از درگیری با اوکراین از مرکز فضایی گویان پرتاب می‌شد. همان موشک‌ها از پایگاه بایکونور در عرض ۴۵ درجه شمالی نیز پرتاب می‌گردیدند. پرتاب سایوز از استوا امکان ۶۰ درصد افزایش بار مفید را در مقایسه با پرتاب از قزاقستان ایجاد می‌کرد.
قاعده پرتاب از خط استوا استثنا‌هایی دارد و تنها عامل ژئوپلیتیک نیست. برخی پایگاه‌ها در عرض‌های جغرافیایی بالا احداث شده‌اند زیرا افزایش سرعت چرخش زمین برای ماموریت‌های خاص اهمیتی ندارد.
پرتاب از نزدیک استوا برای تعداد زیادی از مدار‌ها سودمند است، اما نه برای همه. مدار‌های قطبی، خورشیدهمگام و مدار مولنیا که برای مطالعه عرض‌های جغرافیایی بالا طراحی شده‌اند، از پرتاب در عرض‌های بالا بهره‌مند می‌شوند. چندین پایگاه فضایی در عرض‌های بالای ۵۰ درجه واقع شده‌اند و کشور‌ها و شرکت‌های خصوصی بر اساس نیاز ماموریت، مکان بهینه را انتخاب می‌کنند.