ورزش منظم بدون شک برای سلامت بدن و قلب مفید است، اما افراط در هر زمینه‌ای می‌تواند پیامد‌های مخرب داشته باشد. بر اساس نظر دکتر آجیت منون، کاردیولوژیست مداخله‌گر ارشد بیمارستان بنیاد رلاینس در بمبئی، افزایش موارد ایست قلبی در میان بدنسازان و علاقه‌مندان به تناسب اندام اغلب ناشی از عواملی چون کم‌خوابی، استرس شدید، عادات غذایی ناسالم، پرخوری، بیدار شدن زود صبح پس از خواب دیرین و سوءمصرف مکمل‌ها است.
این متخصص قلب توضیح می‌دهد که معاینات روتین تنها تا حد مشخصی وضعیت فرد را نشان می‌دهند و نمی‌توانند رویداد‌های آینده را به دقت پیش‌بینی کنند. بسیاری از حملات قلبی ناشی از پارگی ناگهانی پلاک‌های کلس‌ترولی در شریان‌هایی است که ظاهری سالم دارند؛ این پلاک‌ها با تماس با جریان خون لخته تشکیل داده و جریان را مسدود می‌کنند. بنابراین حتی با نتایج تست‌های طبیعی، در صورت داشتن علائم خاص باید به پزشک متخصص مراجعه کرد.
مرد بودن به خودی خود عامل خطری برای بیماری‌های قلبی است، زیرا زنان تا قبل از یائسگی توسط هورمون استروژن محافظت می‌شوند. با این حال، مطالعات نشان می‌دهند که پس از یائسگی و کاهش سطح استروژن، خطر بیماری قلبی در زنان به سطح مردان می‌رسد. سبک زندگی نامناسب، استرس، کم‌خوابی، بی‌تحرکی، دیابت و اعتیاد به سیگار، الکل و مواد مخدر نیز باعث افزایش حملات قلبی در هر دو جنس شده‌اند.
افراد دارای سابقه خانوادگی بیماری قلبی (به ویژه با بستگان درجه یک دچار حمله قلبی در سنین پایین) باید از سن ۳۵ تا ۴۰ سالگی برای چکاپ قلب مراجعه کنند و این معاینه را هر دو سال یک بار تکرار نمایند، مگر اینکه علائم جدیدی نیاز به بررسی سریع‌تر ایجاد کند. آزمایش‌های ژنومیک نیز در بسیاری از مراکز برای این گروه در دسترس است.
بیماران قلبی می‌توانند تحت نظارت پزشکی در باشگاه ورزش کنند. متخصص قلب باید شدت و مدت زمان تمرین را تعیین نماید و در حالت ایده‌آل فرد باید تحت نظر مربی دارای گواهینامه ACLS یا BCLS باشد. اکثر بیماران می‌توانند برنامه تمرینی قبلی خود را ادامه دهند، اما باید محدودیت‌های جسمانی خود را بشناسند و از افراط خودداری کنند.
برای تشخیص بیش‌ورزش، باید به سیگنال‌های بدن توجه کرد؛ خستگی بیش از حد نشان‌دهنده نیاز به استراحت است. هر جلسه تمرینی باید شامل گرم کردن و خنک کردن باشد. فرمول محاسبه حداکثر ضربان قلب (۲۲۰ منه‌ای سن) راهنمای خوبی است؛ برای مثال در سن ۳۰ سالگی حداکثر ضربان ۱۹۰ در دقیقه است و محدوده ایمن تمرین بین ۵۰ تا ۸۵ درصد این عدد (۹۵ تا ۱۶۲ ضربه در دقیقه) قرار دارد. توصیه می‌شود از ماندن طولانی در بیش از ۸۰ تا ۹۰ درصد حداکثر ضربان قلب پرهیز شود، چرا که ورزشکاران آموزش‌دیده سیستم قلبی-عروقی سازگار‌تری دارند که این سطح را تحمل می‌کنند.