بازدیدکننده بینستارهای عامل اصلی تغییر مدار سیارات غولپیکر منظومه شمسی, مطالعهای نوین نشان میدهد که یک جسم غولپیکر بینستارهای، احتمالاً حدود چهار میلیارد سال پیش، با عبوری از منظومه شمسی، معماری مداری سیارات خارجی را بهصورت دائمی دگرگون کرده است.
این کشف میتواند پاسخهای قانعکنندهای برای انحرافات طولانیمدت در مسیرهای مشتری، زحل، اورانوس و نپتون ارائه دهد.\نقصهای مدلهای کلاسیک شکلگیری سیاراتاستدلال رایج در اختر فیزیک این است که سیارات باید در مدارهای دایرهای، هممرکز و همصفحهای به دور خورشید حرکت کنند. با این حال، هیچکدام از هشت سیاره منظومه شمسی — از جمله زمین — مدار کاملاً دایرهای و همصفحه ندارند.
سیارات صخری داخلی انحرافات بیشتری دارند، اما حتی غولهای گازی و یخی خارجی نیز از الگوی ایدهآل خارجاند. رنو مالهوترا، دانشمند سیارهشناسی دانشگاه آریزونا، تأکید میکند که تعاملات متقابل سیارات نمیتواند بهتنهایی این انحرافات را توجیه کند.\سناریوی عبور یک جسم زیرستارهایتیم تحقیق با اجرای ۵۰ هزار شبیهسازی کامپیوتری، سناریوی عبور جسمی با جرم بین دو تا ۵۰ برابر مشتری را بررسی کردند.
نتایج نشان داد که در حدود یک درصد موارد، عبور چنین جسمی قادر است مدارهای فعلی سیارات غولپیکر را بازسازی کند.\مشخصات محتمل بازدیدکنندهواقعگرایانهترین مدل، جسمی با هشت برابر جرم مشتری را پیشبینی میکند که تا فاصله ۱.۶۹ واحد نجومی از خورشید — کمی فراتر از مدار مریخ — نزدیک شده است. مالهوترا این جسم را کوتوله قهوهای یا ستاره ناکام مینامد؛ اجسامی که از نظر جرم بین سیارات و ستارهها قرار دارند.
با توجه به فراوانی نسبی این اجسام در کهکشان، احتمال برخوردهای مشابه با ستارههای کامل بسیار بالاتر است.\تأیید با شبیهسازیهای تکمیلیبرای اطمینان از پایداری نتایج، محققان ۱۰ هزار شبیهسازی اضافه با در نظر گرفتن سیارات سنگی داخلی انجام دادند. باز هم، همان جسم گذری که مدار غولها را تصحیح کرده بود، معماری کلی منظومه شمسی را بهدرستی بازتولید کرد.
این مقاله در دسامبر ۲۰۲۴ بهصورت پیشانتشار در پایگاه داده آرکایو منتشر شده و در انتظار داوری همتایان است.