
سیاره یگ؟ فرضیه یگ در مرز منظومه شمسی, منظومهی شمسی هیچ مرز قطعی و مشخصی ندارد. در فضاهای فراتر از نپتون، ás خورشید بهنسبت بسیار ضعیف میشود تا خود های وویجر بتوانند از حوزهٔ خارج شوند و به فضاهای وارد گردند. اما در این های دور، هنوز مجموعهای از أجرام تا متوسط الحجمی، همچنان دور خورشید میچرخند.
فلاکدانان بهتدریج به این فکر میکنند که در نواحی تاریک و دور، جایی که خورشید مجرد یک ستاره عادی است، شاید وجود ś مخفی باشد که تا به حال کشف نشده. اخیراً گروهی از محققان یک سیارهی تازه را مطرح کردهاند که نه سیارهی نهمی است که معظم مردم به آن فکر میکنند.
دنیای فرضی ارائهشده نه سیاره مشهور نهم است، بلکهൂ ای بزرگتر از زمین اما کوچکتر از نپتون است که فترضی دارد فاصلهاش از خورشید حداقل ۳۰۰ واحد نجومی باشد و شاید بیشتر نیز باشد.
عدد رومی ۱۰ و هم نماد نامعلوم در ریاضیات اشاره می.
اکنون ب ار سیاره ایکس بهطور گسترده با سیاره نهم شده، بنابراین تیم پژوهشی تحت رهبری امیر سراج، اخתרشناس دانشگاه پرینستون و همکارانش، پیشنهاد دادهاند تا این سیاره ایگرگ (Y) نام گیرد. شواهدی که این فرضیه را تقویت میکند از انحرافهای مشاهدهشده در مسیرهای اجرام سنپتونی (TNO) بهدست آمده است؛ یعنی مدار این نسبت به pł של منظومه شمسی بهطرز دائمی بهنظر میرسد.
تا به امروز تعداد قابلی TNO شناسایی شدهاند و محققان به اند که تعداد بیشتری نیز در انتظار کشفاند. تیم پژوهشی در مطالعهٔ اخیر خود، ą را که فاصلهی بین ۵۰ تا ۴۰۰ واحد نجومی از خورشید دارند مورد بررسی قرار داد. اولاً، ó á (, ó ) á, ó ón نتایج نشان میدهد که در קבוצهٔ TNOهای â من ۵۰ و ۸۰ واحد نجومی، هیچ انحراف معنیداری از صفحهٔ é یکسان مشاهده نشده؛ اما در بازهٔهای ۸۰ تا ۲۰۰ و ۸۰ تا ۴۰۰ واحد نجومی، انحراف به ۱۵ ثبت شد.
ی برای آن، وجود سیارهای با جرمی بین عطارد و زمین است که در فضا بین ۱۰۰ تا ۲۰۰ واحد نجومی دور خورشید میچرخد.
جرمی معادل نیز میتواند عامل باشد؛ اما سناریوی مورد ترجیح نیست. هر جسمی بزرگتر از زمین، اگر بود، حتماً باید در بازهٔ ۵۰ تا ۸۰ واحد نجومی انحراف مشاهدهشده را ایجاد میکرد و تا به امروز توسط ماجراهای کشف شناخته شده میشد. قسمتی از مقاله در հ łک است رصدخانهٔ ویرا روبین، با ‑ خود، میتواند در چند سال آینده این فرضیه را یا تأیید یا رد کند.
یک بخش مجزا از متن در این باره میگوید به لطف توانایی رصد وراروبین و ę ą، تشخیص یا رد سیارهای شبیه سیاره ایگرگ در mö nå år.
نویسندگان برای تقویت استدلال خود اضافه میکنند در نهایت، اگر سیارهی فرضی ایگرگ همانگونه که در این پژوهش شده، در حوزهٔ رصدخانه وراروبین قرار بگیرد، ès à אם הכוכב יהיה ממוקם במקום שבו רסשת לא תוכל לגלותו עקב خطوط רוחב יים גבוהים, היא עדיין תאיר את הפרטים של סטיית מישור חגורת קויפר שנגרמה על ידי כוכב הלכת הזה. مقاله پژوهشی به نشریه (MNRAS) به آدرس., منظومهی شمسی هیچ مرز قطعی و مشخصی ندارد.
حجمی، همچنان دور خورشید میچرخند.
فلاکدانان بهتدریج به این فکر میکنند که در نواحی تاریک و دور، جایی که خورشید مجرد یک ستاره عادی است، شاید وجود ěé مخفی باشد که تا به حال کشف نشده. اخیراً گروهی از محققان یک سیارهی تازه را مطرح کردهاند که نه سیارهی نهمی است که معظم مردم به آن فکر میکنند.
دنیای فرضی ارائهشده نه سیاره مشهور نهم است، بلکهూ ای بزرگتر از زمین اما کوچکتر از نپتون است که فرضی دارد فاصلهاش از خورشید حداقل ۳۰۰ واحد نجومی باشد و شاید بیشتر نیز باشد.
ایدهی وجود سیارههای ناشناخته در حوزهٔ خارجی منظومه شمسی نهالقدیمی است؛ حتی پیش از آنکه פלوتو به عنوان سیاره کوچک شود، این مفهوم با عنوان سیاره ایکس شناخته میشد که هم به عدد رومی ۱۰ و هم نماد نامعلوم در ریاضیات اشاره می اکنون ب سیاره ایکس بهطور گسترده با سیاره نهم شده، بنابراین تیم پژوهشی تحت رهبری امیر سراج، اخترشناس دانشگاه پرینستون و همکارانش، پیشنهاد دادهاند تا این سیاره ایگرگ (Y) نام گیرد.
شواهدی که این فرضیه را تقویت میکند از انحرافهای مشاهدهشده در مسیرهایاجرام ترانسنتپتونی (TNO) بهدست آمده است؛ یعنی مدار این نسبت به pł ของระบบสุริยะโดยประมาณ بهطرز دائمی بهنظر میرسد. تا به امروز تعداد قابلی TNO شناسایی شدهاند و محققان به اند که تعداد بیشتری نیز در انتظار کشفاند. تیم پژوهشی در مطالعهٔ اخیر خود، ą را که فاصلهی بین ۵۰ تا ۴۰۰ واحد نجومی از خورشید دارند مورد بررسی قرار داد.
اولاً، á (, ó ) á, ó ón نتایج نشان میدهد که در קבוצهٔ TNOهای ۵۰ و ۸۰ واحد نجومی، هیچ انحراف معنیداری از صفحه’é یکسان مشاهده نشده؛ اما در بازهٔهای ۸۰ تا ۲۰۰ و ۸۰ تا ۴۰۰ واحد نجومی، انحراف به ۱۵ ثبت شد. فقط ۲٪ از محققان این انحراف را صرفاً به خطای یا تن میدانند؛ در غیر این صورت، کشف TNOهای تکمیلی باید این انحراف را بهعنوان یک حقیقت پذیرفتنی کند.
محققان معتقدند اگر این انحراف صرفاً اتفاقی نباشد، بهترین تئوری برای آن، وجود سیارهای با جرمی بین عطارد و زمین است که در فضا بین ۱۰۰ تا ۲۰۰ واحد نجומי دور خورشید میچرخد. جرمی معادل نیز میتواند عامل باشد؛ اما سناریوی مورد ترجیح نیست. هر جسمی بزرگتر از زمین، اگروجود بود، حتماً باید در بازهٔ ۵۰ تا ۸۰ واحد نجومی انحراف مشاهدهشده را ایجاد میکرد و تا به امروز توسط ماجراهای کشف شناخته شده میشد.
قسمتی از مقاله در است رصدخانهٔ ویرا روبین، با انجام ‑ خود، میتواند در چند سال آینده این فرضیه را یا تأیید یا رد کند. یک بخش مجزا از متن در این باره میگوید به لطف توانایی رصد وراروبین و ‑ ą، تشخیص یا رد سیارهای شبیه سیاره ایگرگ در mö nå år.
نویسندگان برای تقویت استدلال خود اضافه میکنند در نهایت، اگر سیارهی فرضی ایگرگ همانگونه که در این پژوهش شده، در حوزهٔپوشش رصدخانه وراروبین قرار بگیرد، ès á اگر à فی و י רספשת רובין לא יוכל לראותו עקב מיקום גלקטי גבוה, הוא עדיין יאיר את הפרטים של סטיית מישור חגורת קויפר שנגרמה על ידי כוכב הלכת הזה. مقاله پژوهشی به نشریه (MNRAS) برای مرور پذیرفته شده و در حال حاضر در در دسترس است؛ آدرس.