
مطالعهای جدید نشان میدهد که افزایش شدت فعالیت بدنی میتواند تأثیر بیشتری بر کاهش خطر مرگ زودرس داشته باشد تا صرفا افزایش زمان ورزش. محققان دانشگاه بازل در سوئیس و دانشگاه لستر در بریتانیا با تحلیل دادههای ۷ هزار و ۵۱۸ بزرگسال در ایالات متحده به این نتیجه رسیدهاند که کیفیت ورزش بر کمیت آن اولویت دارد.
تیم تحقیقاتی سه سال اطلاعات ردیاب تناسباندام شرکتکنندگان را جمعآوری کرد و دادههای مرگومیر چهار سال پس از آن را ثبت نمود. نتایج آشکار کرد که فعالیت بدنی با شدت بالاتر با خطر نسبتا کمتری برای مرگ زودرس به هر دلیلی مرتبط است. بزرگترین بهبود سلامتی در ارتباط با مشکلات قلبی مشاهده شد و افرادی که سختتر ورزش میکردند، بهطور قابلتوجهی کمتر در معرض خطر ابتلا به بیماریهای قلبیعروقی نظیر سکته مغزی، بیماری شریانهای کورانر و سایر مشکلات قلب قرار داشتند.
ورزش شدیدتر به قلب و عروق تمرین بهتری میدهد
فابیان شوندینگر، دانشمند ورزشی دانشگاه بازل، توضیح میدهد که ورزش با شدت بالاتر به قلب و عروق خونی تمرین بهتری میدهد. چالش افزایشیافته به بهبود کارکرد عروق خونی پشتیبانی میکند و سلامت کلی قلب و ریه را افزایش میدهد. به عبارت دیگر، تمرین سختتر باعث میشود سیستم قلبیعروقی و تنفسی کارکرد بهتری داشته باشد.
افزایش سرعت دویدن معمولی یا بالارفتن از پلهها به جای آسانسور تنها دو روش از چندین راه برای تقویت فعالیت روزانه هستند. دادهها نشان دادند که ۱۵۰ دقیقه پیادهروی تند اضافی در طول هفته میتواند خطر مرگومیر را تا ۲۸ درصد کاهش دهد که در مقایسه با مزایای آن، فعالیت سنگین و زیادی محسوب نمیشود.
این مطالعه با تحقیقات قبلی که اثرات مثبت شدت بالا در ورزش را نشان میدادند، همسو است، اگرچه بهصورت مستقیم با کل زمان ورزش مقایسه شده است. شوندینگر میگوید صرفنظر از سطح تناسباندام یا بیفعالیتی افراد، نتایج برای همه سودمند است زیرا مشخص میکند ورزش شدیدتر میتواند از خطر مرگ زودرس بکاهد. نویسندگان دریافتند که فعالیت بدنی شدید وقتی مفیدتر است که در یک جلسه انجام شود، نه اینکه در طول روز پخش گردد. به همین دلیل حتی فردی با تناسباندام کم نیز میتواند با انجام مقداری ورزش شدید در یک جلسه، مزایای سلامتی قابلتوجهی کسب نماید.
بهصورت آشکار، ورزش بیشتر با هر شدتی سودمند است، اما افراط در تمرین میتواند آسیبرسان باشد. باید دقت داشت که همیشه ورزش سختتر در افزایش عمر موثر نیست و ممکن است به بدن آسیب بزند. شوندینگر تأکید میکند که برای بهبود سلامتی نیازی به تمرین بیش از حد سخت در همه زمانها نیست. خستهکردن بیش از حد بدن در هر جلسه مناسب نیست و حتی افزایش شدت در حرکات روزمره میتواند سودمند باشد. این مطالعه در مجله ژورنال اروپایی کاردیولوژی پیشگیرانه منتشر شده است.