
رصدهای اولیه شامل جستجوی کهکشانی بود که فواره مورد نظر را شکل دادهاند. دو جرم دقیقا در یک موقعیت درست قرار دارند و یکی از آنها دارای است که در راستای محور فواره کشیده شدهاند؛ این نشان میدهد که این کهکشان احتمالا منبع اصلی برای تشکیل فواره است.
جرم این کهکشان تقریبا برابر با ۱۰ برابر جرم راه شیری است و بر پایه دادههای طیفسنجی، تقریبا در فاصلهی ۶ میلیارد سال پس از بیگبنگ یا نیمی از عمر جهان قرار دارد.
پژوهشگران تخمین میزنند طول ظاهری پورفیریون به ۶٫۴ مگاپارسک میرسد؛ این مقدار فقط نشانگر طول واقعی است که از زاویهی عمودی به آن نگاه کنیم. بر پایه تخمینها، فاصلهی فیزیکی واقعی اندکی بیشتر از ۷ مگاپارسک است، اما این اندازهگیری دقیق نیست.
با استفاده از مدلسازی،
براساس تخمینها، انرژی خروجی مواد داخل فواره ۱۰^۵۵ ژول در میانفضای بینکهکشانی منتشر میشود؛ چنین انرژیای معمولا در برخورد خوشههای کامل کهکشانی مشاهده میشود.
پیامدهای کیهانی
ویژگی بارز فورها حرکت مستقیمشان است؛ مواد داخل آنها تحت تأثیر هیچ کهکشان مجاوری قرار نمیگیرد و در تکههای نامنظم مواد بینکهانی پخش نمیشوند. نتایج نشان میدهد مستقیم بودن این به این معناست که کهکشان میزبان در یک رشتهی ماده تاریک قرار دارد که در جهان پخش شده و کشش گرانشی لازم برای جمعآوری کافی و شکلگیری کهکشانات را فراهم میکند؛ به همین دلیل پورفیریون را بهطور کامل از این رشته خارج کرده و فوارهها در خلأیی با مواد کم میکنند.
همانطور که قبلا اشاره شد، تعداد فوارههای عظیم وجود دارند؛ اما برحسب گفتگوی پژوهشگران، پورون را به ندرت میتوان بالای نوسان رادیویی کنونی شناسایی کرد؛ اگر این فواره اندکی کمانرژیتر بود یا در دورتری از تاریخ قرار میگرفت، نمیشد.
این پروژه تنها ۱۵ درصد از آسمان شب را پیموده است؛ از این رو واضح است که تعداد بسیاری از فوارههای با ابعاد مشابه از دوران اولیهی تاریخ جهان در دسترس ما قرار نگرفتهاند. پژوهشگران تخمین میزنند که هر رشتهی ماده تاریک در ساختار کیهانی احتمالا شامل یک جفت فوارم مقیاس است.
یافتهها چه-ای برای جهان دارند؟ این واقعیت که فوارهها مواد را از تر و پود کیهانی بیرون میکشند، به این معناست که میتوانند بر رشد کهکشانی تأثیر بگذارند؛ اما مقیاس عظیم این فورها این امکان را میدهد که مواد یک کهکشان بتواند مسیر خود را به یک کهکشان کاملا متفاوتی بخورد. با توجه به این که در آغاز تاریخ جهان رشتههای ماده تاریک بهتر بودند، امکانپذیر است که برخی مواد بین رشتهها در راستای فوارههای سیاهچالهای حرکت کرده باشند.
تا کنون-؛ اما این پژوهش نشان میدهد که بررسی نظامهای فوارهای در مدلها والمللی تاثیرشان میتواند ارزشمند باشد.