
روزهداری متناوب یا تغذیه زودهنگام؛ کدام روش برای کاهش وزن موثرتر است؟
بسیاری از افراد در بازهی ۱۴ ساعته روز غذا میخورند و این الگو میتواند ریتم طبیعی بدن را مختل کند و کارکرد اندامها را تحت تأثیر قرار دهد. با گذشت زمان این مسئله خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ و سایر بیماریهای مزمن را بهویژه در میان کارگران شیفتی افزایش میدهد.
تغذیه در زمان محدود که نوعی از روزهداری متناوب محسوب میشود به این معنی است که مصرف کالری در طول روز را به بازهی شش تا ده ساعته یا زمانی که بیشترین فعالیت بدنی وجود دارد محدود کنیم. در این روش مهمترین عامل زمان تغذیه است نه مقدار یا نوع غذا.
پژوهشهای انجام شده روی حیوانات نشان میدهد که تغذیه در زمان محدود میتواند باعث کاهش وزن و بهبود سوختوساز شود اما شواهد در مورد مزایای بلندمدت آن در انسانها همچنان محدود است.
هنوز مشخص نیست که مزایای این روش به دلیل زمانبندی است یا صرفا ناشی از مصرف کالری کمتر است. در برخی مطالعات شرکتکنندگان آزادانه غذا میخوردهاند اما تنها در بازهی هشت ساعته و نتایج نشان داد این افراد روزانه حدود ۲۰۰ کالری کمتر مصرف کردهاند.
چه عاملی برای شما مفیدتر است؟
در گذشته پزشکان کاهش وزن را تنها تابع معادله کالری ورودی و خروجی میدانستند اما امروزه معیارهایی مانند توزیع کالری در طول روز، تعداد وعدههای غذایی و غذا خوردن دیر شب نیز بر سوختوساز، وزن و سلامت تأثیرگذار شناخته شدهاند.
هیچ راه ساده و واحدی برای کاهش وزن وجود ندارد بنابراین بهتر است روشی یا ترکیبی از راهکارها را انتخاب کنید که با برنامه روزانه شما سازگار باشد. میتوانید از موارد زیر استفاده کنید
تغذیه در بازهی هشت ساعته
مصرف کالری زودهنگام با تمرکز بر صبحانه و ناهار
مصرف سه وعده غذایی در روز به جای شش وعده
یک فرد بزرگسال معمولی سالانه بین ۰٫۴ تا ۰٫۷ کیلوگرم وزن اضافه میکند. بهبود کیفیت رژیم غذایی در پیشگیری از اضافهوزن نقش مهمی دارد و استراتژیهای ذکر شده میتوانند به این هدف کمک کنند.
در نهایت باید گفت که تا به امروز در مورد الگوهای تغذیه اطلاعات کامل نداریم. بسیاری از پژوهشهای حاضر کوتاهمدت، با حجم نمونه کوچک و روشهای متغیر انجام شدهاند که مقایسه مستقیم نتایج را دشوار میکند.
پژوهشهای بیشتری در حال انجام است که شامل آزمایشهای کنترلشده با نمونههای بزرگتر، جمعیتهای گستردهتر و روشهای پایدارتر میباشند. خوشبختانه این مطالعات به درک بهتر نحوه تحول الگوهای تغذیه و دستیابی به نتایج بهتر کمک خواهند کرد.