کشف تعداد بسیار بیشتر سیاهچالههای کلانجرم پنهان در پشت ابرهای گرد و غبار, تحقیقات جدیدی که با استفاده از دادههای تلسکوپ فضایی نوستار انجام شده، نشان میدهد تعداد سیاهچالههای کلانجرم که به طور فعال ماده میبلند و در مرکز کهکشانها قرار دارند، بسیار بیشتر از تخمینهای قبلی است.
این سیارههای نهان، پشت دونههای غلیظ گرد و غبار و گاز داغ پنهان شدهاند که نور مرئی را مسدود میکنند، اما در باند پرتو ایکس و فروسرخ قابل رصد هستند.\ساختار دوناتی و پنهانسازی سیاهچالههابه گفته پیتر بورمن، محقق اصلی این مطالعه، مادهی اطراف سیاهچالههای کلانجرم به شکل یک دونات (توروس) در میآید.
جهتگیری این ساختار نسبت به خط دید ما تعیین میکند که آیا قرص برافزایشی بسیار درخشان را به صورت مستقیم میبینیم یا اینکه لایههای بیرونی غبار، نور را به طور کامل میبندند.
چوب پروژه (بازدید توزیع محلی AGN با نوستار)، از قابلیت تلسکوپ نوستار در شناسایی پرتوهای ایکس با انرژی بالا استفاده کردند.
این پرتوها برخلاف نور مرئی، میتوانند از لایههای غبار عبور کنند و وجود سیاهچالههای تغذیهکننده را آشکار سازند. تحلیلهای طیفسنجی نشان داد که تعداد قابل توجهی از هستههای کهکشان فعال (AGN) در نظرهای قبلی گم شده بودند.\تأثیر بر درک تکامل کهکشانهاپوشاک گاندی، از دانشگاه ساوتهمپتون، تأکید میکند که کشف این جمعیت پنهان برای درک نحوه رشد سیاهچالهها تا رسیدن به جرمهای میلیاردی برابر خورشید حیاتی است.
او توضیح میدهد اگر سیاهچالهی کلانجرم در مرکز کهکشان راه شیری وجود نداشت، فرآیند تشکیل ستاره به شدت افزایش مییافت و کهکشان بسیار بزرگتر میشد. این یافتیها رابطه مستقیم بین بازخورد انرژی سیاهچاله و تنظیم رشد کهکشان را تایید میکنند.\نمایی متفاوت از آسمان در باند ایکسبورمن بیان میکند که اگر چشم انسان حساسیت پرتو ایکس داشت، آسمان شب پر از هزاران نقطه درخشان مینمود که هر کدام نماد یک سیاهچالهی کلانجرم برافزایشی است.
است.